JESTEM JAK ŚLEPIEC

20_12_10_02

Jestem jak ślepiec
co życie chce dotknąć
ręką i poznać w swym mroku
okruszynę światła
zwałem przyzwyczajenia

Wygodę i spokój – wykrzyczeć
światu całemu chciałem
że mam promień w ręku
że już prawdę poznałem

Zapomniałem w radości
o Tobie, że miłością
na świecie jesteś we mnie
codziennie od narodzin

Jesteś prawdą a nie nauką
nie strażnikiem cnót
ludzkich lecz orędownikiem
życia, nadziei i śmierci

Wola Twa taka na wieki
jak światło Twoje i przesłanie
że każdy jest człowiekiem
nawet ten co miłości nie daje

L.K.

Ten wpis został opublikowany w kategorii WIERSZOWISKO i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *